Jeżeli przyszedł do Ciebie nakaz zapłaty, masz dwie informacje do przyswojenia i jedną decyzję do podjęcia w ściśle określonym czasie.
Pierwsza informacja: nakaz nie jest wyrokiem wydanym po rozprawie. Sąd wydał go bez rozprawy i bez wysłuchania pozwanego, na podstawie pozwu oraz materiału przedstawionego przez powoda. Nie oznacza to jeszcze, że sąd zbadał Twoje argumenty, bo na tym etapie ich nie znał.
Druga: jeżeli nie zareagujesz w terminie, nakaz zyska skutki prawomocnego wyroku.
Decyzja sprowadza się do jednego: wnieść środek zaskarżenia albo nie. Poniżej znajdziesz to, czego potrzebujesz, żeby podjąć ją świadomie: ile naprawdę masz czasu (wbrew temu, co powtarza większość poradników, nie zawsze czternaście dni), czym różni się sprzeciw od zarzutów, co napisać, ile to kosztuje i co się stanie, gdy termin już minął.
Dostałeś nakaz zapłaty: co to właściwie jest i co się stanie, jeśli nic nie zrobisz
Nakaz zapłaty to orzeczenie sądu nakazujące Ci zapłatę określonej kwoty wraz z kosztami w terminie oznaczonym w nakazie albo wniesienie w tym terminie środka zaskarżenia. Wydaje się go na posiedzeniu niejawnym, bez Twojego udziału.
Konsekwencja braku reakcji jest jednoznaczna. Zgodnie z art. 480(2) § 4 Kodeksu postępowania cywilnego nakaz zapłaty, od którego nie wniesiono środka zaskarżenia, ma skutki prawomocnego wyroku. W praktyce oznacza to łańcuch zdarzeń: nakaz się uprawomocnia, wierzyciel występuje o klauzulę wykonalności, uzyskuje tytuł wykonawczy i kieruje sprawę do komornika. Pierwszym sygnałem bywa wtedy zajęcie rachunku albo wynagrodzenia, a nie kolejne pismo z sądu.
Dlatego kolejność jest taka: najpierw sprawdź termin, potem zastanawiaj się nad meritum. Odwrotna kolejność to najczęstszy sposób, w jaki ludzie tracą sprawę, której nie musieli przegrać.
Ile masz czasu na sprzeciw i od kiedy liczy się termin
To jest miejsce, w którym większość tekstów na ten temat wprowadza czytelnika w błąd. Powtarzane zdanie „masz 14 dni na sprzeciw" jest prawdziwe tylko w jednym z czterech możliwych układów.
Termin wynika z art. 480(2) § 2 k.p.c. i zależy od dwóch rzeczy naraz: od trybu, w którym wydano nakaz, oraz od tego, gdzie nakaz ma zostać doręczony. Liczy się go od dnia doręczenia.
Tryb postępowania | Gdzie doręczany jest nakaz | Termin |
|---|
upominawcze | w Polsce | dwa tygodnie |
upominawcze | w innym państwie Unii Europejskiej | miesiąc |
nakazowe | na terytorium Unii Europejskiej, a więc także w Polsce | miesiąc |
dowolny | poza terytorium Unii Europejskiej | trzy miesiące |
Zwróć uwagę na trzeci wiersz. W postępowaniu nakazowym, czyli tym, w którym zaskarżenie kosztuje, termin jest dłuższy, nie krótszy. Intuicja podpowiada odwrotnie i na tym polega pułapka.
Jeżeli po wydaniu nakazu okaże się, że ma on być doręczony w miejscu uzasadniającym inny termin, sąd z urzędu wydaje postanowienie zmieniające nakaz w tym zakresie, a wzmiankę o zmianie umieszcza się na oryginale (art. 480(2) § 2(1) i § 2(2) k.p.c.).
W pierwszej kolejności sprawdź termin oznaczony w Twoim nakazie. Jeżeli nie odpowiada on zasadom z tabeli albo pouczenie jest niejasne, nie czekaj z wyjaśnieniem sprawy. Termin wynika z ustawy, a błędne pouczenie sądu samo go nie wydłuża, choć może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu (tak między innymi Sąd Najwyższy w postanowieniu o sygnaturze III CZ 448/22). Innymi słowy: termin z nakazu jest punktem wyjścia, a nie tarczą.
Od kiedy biegnie termin, gdy nie odebrałeś listu
Termin liczy się od doręczenia, a doręczenie nie zawsze oznacza, że list fizycznie trafił do Twoich rąk. Zasady różnią się jednak w zależności od tego, czy sprawa toczy się w zwykłym trybie, czy w e-sądzie, i to rozróżnienie ma znaczenie praktyczne.
W zwykłym postępowaniu upominawczym. Nakaz zapłaty doręczany razem z odpisem pozwu jest pierwszym pismem w sprawie i obowiązują przy nim surowsze zasady po stronie powoda. Jeżeli przesyłki nie udało się doręczyć, może wejść w grę tryb z art. 139(1) k.p.c., czyli zobowiązanie powoda do doręczenia pozwu pozwanemu za pośrednictwem komornika. Trybu tego nie stosuje się jednak wtedy, gdy aktualność adresu pozwanego nie budzi wątpliwości, na przykład gdy adres jest zgodny z danymi z rejestru.
W elektronicznym postępowaniu upominawczym art. 139(1) k.p.c. w ogóle się nie stosuje. Działa osobny przepis, art. 505(34) k.p.c.: nieodebrany nakaz może zostać uznany za doręczony, jeżeli adres, pod który go wysłano, odpowiada adresowi ujawnionemu w rejestrze PESEL. To jest istotna różnica, bo w e-sądzie nieodebranie przesyłki niesie większe ryzyko niż w trybie zwykłym. Więcej o samym mechanizmie: doręczenie zastępcze.
Wniosek praktyczny, z zastrzeżeniem powyższych wyjątków: odbieraj korespondencję sądową i dbaj o aktualność adresu w rejestrze. Nieodebranie listu zwykle nie chroni przed prawomocnym nakazem, a zawsze odbiera Ci czas, który mógłbyś wykorzystać na reakcję.
Ostatni dzień terminu: jak wysłać pismo, żeby zdążyć
Nie musisz zanieść pisma do sądu osobiście. Zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. oddanie pisma procesowego w polskiej placówce operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne na terytorium Polski (albo w zagranicznej placówce takiego operatora w innym państwie Unii Europejskiej) jest równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu. Liczy się więc data nadania, nie data, w której list dotrze do sądu.
Uwaga, która może kosztować sprawę: przepis mówi o operatorze świadczącym pocztowe usługi powszechne, a operatorem wyznaczonym na lata 2026-2035 jest Poczta Polska. Nadanie pisma firmą kurierską albo przez automat paczkowy nie musi być równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jeżeli wysyłasz sprzeciw ostatniego dnia, nadaj go listem poleconym w placówce Poczty Polskiej i zachowaj dowód nadania.
Upominawczy, nakazowy, e-sąd i europejski: cztery tryby, cztery różne reakcje
To nie jest akademicki podział. Od tego, w którym trybie wydano Twój nakaz, zależy nazwa pisma, które masz złożyć, jego koszt, to, co stanie się z nakazem po jego wniesieniu, i to, czy wierzyciel może już teraz zabezpieczyć się na Twoim majątku.
Postępowanie upominawcze
Najczęstszy tryb. Sąd wydaje nakaz w sprawach o zapłatę, chyba że z treści pozwu wynika, że roszczenie jest oczywiście bezzasadne, twierdzenia co do faktów budzą wątpliwość albo zaspokojenie roszczenia zależy od świadczenia wzajemnego (art. 499 § 1 k.p.c.).
Środkiem zaskarżenia jest sprzeciw. Art. 505 § 2 k.p.c.: „Nakaz zapłaty traci moc w części zaskarżonej sprzeciwem". Sprawa toczy się dalej jako zwykły proces.
Postępowanie nakazowe
Rzadszy i oparty na mocniejszych dokumentach. Art. 485 § 1 k.p.c. pozwala wydać nakaz w tym trybie, gdy fakty uzasadniające roszczenie są udowodnione dołączonym do pozwu dokumentem urzędowym, zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem albo wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu. Weksel i czek regulowane są odrębnie.
Środkiem zaskarżenia są zarzuty, nie sprzeciw. I tu są dwie różnice, które trzeba znać, zanim się cokolwiek napisze.
Różnica pierwsza: nakaz jest tytułem zabezpieczenia od chwili wydania. Art. 492 § 1 k.p.c.: „Nakaz zapłaty z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności". Czyli zanim w ogóle odbierzesz list, wierzyciel może już uzyskać zabezpieczenie na Twoim majątku. Zabezpieczenie to nie to samo co zaspokojenie długu, ale potrafi zablokować środki. W postępowaniu upominawczym tak nie jest.
Różnica druga: zarzuty nie pozbawiają nakazu mocy. Sprzeciw w trybie upominawczym po prostu znosi nakaz w zaskarżonej części. Zarzuty w trybie nakazowym uruchamiają proces, który kończy się wyrokiem: sąd „w całości lub części utrzymuje nakaz zapłaty w mocy albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu" (art. 493 § 4 k.p.c.). Nakaz żyje więc aż do wyroku.
Dodatkowo art. 493 § 2 k.p.c. wymaga, żeby w piśmie zawierającym zarzuty wymienić fakty, z których wywodzisz żądania, i dowody na wykazanie każdego z nich. Zarzuty są więc pismem formalnie bardziej wymagającym niż sprzeciw.
Elektroniczne postępowanie upominawcze, czyli e-sąd w Lublinie
Tu trafia wiele spraw o stare długi kupione przez firmy windykacyjne. I tu skutek sprzeciwu jest inny, niż się powszechnie pisze.
Art. 505(36) k.p.c.: „W przypadku wniesienia sprzeciwu sąd umarza postępowanie w zakresie, w którym nakaz zapłaty utracił moc".
Sprawa nie jest przekazywana do zwykłego sądu. Postępowanie się kończy. Jeżeli powód chce dochodzić roszczenia dalej, musi wytoczyć nowe powództwo. Art. 505(37) § 2 k.p.c. daje mu na to trzy miesiące od dnia wydania postanowienia o umorzeniu: jeżeli w tym czasie wniesie pozew o to samo roszczenie w postępowaniu innym niż elektroniczne, skutki prawne, które ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, liczy się od dnia wniesienia pozwu w e-sądzie. Przy umorzeniu każda ze stron ponosi koszty procesu związane ze swoim udziałem w sprawie (art. 505(37) § 1 k.p.c.).
Jest to nowy pozew i nowe postępowanie, ale jeżeli powód zachowa trzymiesięczny termin, niektóre skutki prawne liczy się od dnia wniesienia wcześniejszego pozwu w e-sądzie, w tym przerwanie biegu przedawnienia.
Dla Ciebie oznacza to konkretne oczekiwanie: po skutecznym sprzeciwie w e-sądzie możesz przez kilka tygodni nie dostać żadnego pisma, a potem dostać zupełnie nowy pozew z sądu rejonowego. I odwrotnie: jeżeli wierzyciel w ciągu trzech miesięcy nowego pozwu nie wniesie, nie zachowa skutków wcześniejszego.
Więcej o samym e-sądzie znajdziesz w haśle EPU i e-sąd, a o tym, jak czytać otrzymane z sądu pisma, w poradniku Przyszło pismo z sądu: jak je czytać i ile naprawdę masz czasu.
Europejski nakaz zapłaty
Wydawany na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 w transgranicznych sprawach cywilnych i handlowych w Unii Europejskiej, z wyjątkiem Danii. W praktyce spotkasz go, gdy wierzycielem jest podmiot z innego państwa Unii.
Trzy rzeczy, które odróżniają go od nakazów krajowych:
Termin na sprzeciw wynosi 30 dni od doręczenia nakazu.
Sprzeciwu nie trzeba uzasadniać. Wystarczy oświadczenie, że kwestionujesz roszczenie; nie musisz wskazywać powodów.
Po sprzeciwie sprawa toczy się dalej, co do zasady według właściwego postępowania krajowego albo europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, zależnie od wyboru powoda. Powód może też wcześniej zażądać zakończenia postępowania na wypadek sprzeciwu, i wtedy sprawa się kończy.
Jak napisać sprzeciw od nakazu zapłaty krok po kroku
Sprzeciw nie musi być długi ani napisany językiem prawniczym. Musi być złożony w terminie, do właściwego sądu i musi jasno mówić, w jakim zakresie zaskarżasz nakaz i czego żądasz.
Zakres zaskarżenia: decyzja, którą trzeba podjąć świadomie
Art. 505 § 2 k.p.c. mówi, że nakaz traci moc w części zaskarżonej sprzeciwem. Sprzeciw jednego tylko ze współpozwanych o to samo roszczenie oraz sprzeciw co do jednego lub niektórych uwzględnionych roszczeń powoduje utratę mocy nakazu jedynie co do nich.
Przetłumaczone na praktykę: jeżeli zaskarżysz tylko część kwoty, reszta nakazu może się uprawomocnić. Osoba, która uważa, że „kwota główna się należy, ale odsetki są zawyżone", i napisze to w piśmie, zostanie z prawomocnym nakazem co do kwoty głównej.
Nie wynika z tego jednak prosta rada, żeby zawsze zaskarżać wszystko. Zakres zaskarżenia trzeba ustalić świadomie. Część niezaskarżona może się uprawomocnić, ale kwestionowanie roszczenia, które sam uznajesz za należne, może mieć znaczenie dla rozliczenia kosztów procesu. Jeżeli nie potrafisz ocenić, gdzie przebiega granica, to jest dokładnie ten moment, w którym warto zapytać prawnika, a nie zgadywać.
Na wniosek strony sąd wydaje postanowienie stwierdzające utratę mocy nakazu zapłaty w całości lub części (art. 505 § 3 k.p.c.). Warto taki wniosek złożyć, bo to dokument przydatny później wobec komornika.
Co napisać w uzasadnieniu, czyli zarzuty, które realnie działają
Najczęstsze sprawy trafiające do konsumentów dotyczą wierzytelności sprzedanych firmom windykacyjnym. W takich sprawach powtarza się kilka zarzutów.
Przedawnienie. Jeden z ważniejszych zarzutów w tego typu sprawach. Art. 118 Kodeksu cywilnego: „Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata."
Roszczenie firmy pożyczkowej albo banku wobec konsumenta jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej, więc co do zasady przedawnia się w trzy lata, z końcem roku kalendarzowego. Szerzej o samym mechanizmie: przedawnienie roszczeń.
Czy konsument może nie reagować, licząc na sąd? Nie. Art. 117 § 2(1) k.c. zakazuje dochodzenia przedawnionego roszczenia przeciwko konsumentowi, ale art. 117(1) k.c. pozwala sądowi wyjątkowo, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia. Do tego nakaz mógł zostać wydany na podstawie niepełnych informacji. Nawet gdy jesteś konsumentem i uważasz roszczenie za przedawnione, wnieś środek zaskarżenia w terminie i wskaż przedawnienie wprost. Nie zakładaj, że wydany już nakaz zostanie skorygowany bez Twojej reakcji.
Brak wykazania nabycia wierzytelności. Jeżeli pozywa Cię fundusz, a nie pierwotny wierzyciel, musi wykazać, że nabył konkretną wierzytelność. Nabycie można wykazywać różnymi dowodami i nie istnieje jeden obowiązkowy komplet dokumentów, ale sama umowa ramowa bez powiązania z Twoim długiem bywa niewystarczająca. Zakwestionuj to wprost i poproś o wykazanie następstwa. Jeżeli sprawa dotyczy sporu o nabytą wierzytelność, pomoże prawnik zajmujący się windykacją należności.
Spłata albo nieistnienie długu. Jeżeli masz potwierdzenia przelewów, powołaj się na nie.
Opłaty pozaodsetkowe i klauzule niedozwolone. Przy pożyczkach konsumenckich dochodzona kwota bywa w znacznej części złożona z prowizji i opłat, a nie z kapitału. Zakwestionowanie ich nie podważa całego roszczenia, ale potrafi obniżyć je istotnie.
Brak wypowiedzenia umowy. Jeżeli wierzyciel żąda całej kwoty przed terminem, powinien wykazać, że skutecznie wypowiedział umowę.
Zarzuty formułuj konkretnie. „Nie zgadzam się z nakazem" nie jest zarzutem. „Roszczenie jest przedawnione, ponieważ ostatnia rata była wymagalna w 2019 roku, a pozew wniesiono w 2026" jest.
Ile kosztuje sprzeciw i czy trzeba go opłacić
Tu różnica między trybami jest najbardziej odczuwalna dla portfela.
Sprzeciw w postępowaniu upominawczym, w tym w elektronicznym postępowaniu upominawczym: nie podlega opłacie.
Zarzuty w postępowaniu nakazowym: opłata wynosi trzy czwarte opłaty. Art. 19 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: „Trzy czwarte części opłaty pobiera się od pozwanego w razie wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty". I dalej, co dla konsumenta jest kluczowe: gdy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym został wydany przeciwko konsumentowi, od pozwanego konsumenta pobiera się opłatę nie większą niż 750 złotych.
To ograniczenie ma znaczenie praktyczne przy dużych roszczeniach: bez niego zarzuty od nakazu na sto tysięcy złotych byłyby dla konsumenta barierą nie do przejścia.
Jeżeli nie stać Cię na opłatę, możesz złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Składa się go razem z zarzutami, nie zamiast nich.
Co się dzieje po wniesieniu środka zaskarżenia
Tryb | Co się dzieje z nakazem | Co dalej |
|---|
upominawcze | traci moc w części zaskarżonej (art. 505 § 2 k.p.c.) | sprawa toczy się jako zwykły proces, sąd wyznacza rozprawę albo wzywa do dalszych pism |
nakazowe | pozostaje w mocy do wyroku | sąd wydaje wyrok, którym utrzymuje nakaz w mocy w całości lub części albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu (art. 493 § 4 k.p.c.) |
e-sąd (EPU) | traci moc, a postępowanie zostaje umorzone (art. 505(36) k.p.c.) | powód ma trzy miesiące na nowy pozew w zwykłym trybie; to nowe postępowanie, ale z zachowaniem niektórych skutków pierwotnego pozwu (art. 505(37) § 2 k.p.c.) |
europejski nakaz zapłaty | wniesienie sprzeciwu kończy postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty; nakaz nie staje się wykonalny w tym trybie | sprawa przechodzi do właściwego postępowania krajowego albo europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, zależnie od wyboru powoda |
Jeżeli komornik już działa
Tu nie ma jednej uniwersalnej instrukcji i trzeba to powiedzieć wprost. Samo złożenie sprzeciwu, zwłaszcza razem z wnioskiem o przywrócenie terminu, nie zatrzymuje automatycznie egzekucji. W zależności od sytuacji w grę wchodzą różne kroki:
wniosek do sądu o wstrzymanie wykonania nakazu - sąd może je wstrzymać, ale robi to na wniosek i po rozważeniu okoliczności, a nie z automatu;
zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 820(3) k.p.c., gdy nakaz doręczono na niewłaściwy adres i z tego powodu doszło do uprawomocnienia;
przedstawienie komornikowi prawomocnego rozstrzygnięcia potwierdzającego utratę mocy albo uchylenie nakazu; wtedy zastosowanie znajduje art. 824 § 1 pkt 5 k.p.c., czyli umorzenie egzekucji.
Który z tych kroków jest właściwy, zależy od tego, na jakim etapie jest sprawa i dlaczego nakaz się uprawomocnił. To jest moment, w którym improwizacja kosztuje najwięcej, a pomocny bywa prawnik prowadzący sprawy komornicze. Szersze omówienie środków obrony na etapie egzekucji znajdziesz w poradniku o obronie przed komornikiem, a o samym przebiegu zajęć w haśle egzekucja komornicza.
A jeżeli ogłoszono wobec Ciebie upadłość konsumencką? To osobna sytuacja i rządzi się własnymi regułami; opisujemy ją w poradniku o upadłości konsumenckiej.
Spóźniłeś się: co jeszcze da się zrobić
Przegapiony termin nie zawsze oznacza koniec, ale okno jest wąskie i wymaga spełnienia kilku warunków naraz.
Służy temu wniosek o przywrócenie terminu z art. 169 k.p.c.:
§ 1. Wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, „w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu". Liczy się więc nie od doręczenia nakazu, tylko od momentu, w którym przeszkoda ustała.
§ 2. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek.
§ 3. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej.
§ 4. Po roku od uchybienia terminowi przywrócenie jest dopuszczalne „tylko w wypadkach wyjątkowych".
Najczęstszy błąd wynika wprost z § 3: ludzie składają sam wniosek o przywrócenie terminu i czekają. To nie wystarcza. Do wniosku trzeba dołączyć gotowy, spóźniony sprzeciw.
Drugie ostrzeżenie, równie ważne: sam wniosek o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania ani wykonania nakazu (art. 172 k.p.c.). Sąd może je wstrzymać, ale na wniosek i nie dzieje się to automatycznie. Jeżeli obawiasz się egzekucji, o wstrzymanie trzeba wystąpić osobno.
Przywrócenie przysługuje tylko wtedy, gdy uchybienie nastąpiło bez Twojej winy, a ocenia to sąd. Choroba, pobyt w szpitalu czy długa nieobecność nie wystarczają same w sobie: trzeba wykazać, że przeszkoda rzeczywiście uniemożliwiała działanie mimo zachowania należytej staranności, także przez pełnomocnika lub domownika. „Nie zdążyłem" albo „nie wiedziałem, że tak krótko" nie są przyczynami niezawinionymi.
Kiedy to jest sprawa dla prawnika
Nie każdy nakaz wymaga prawnika. Jeżeli dostałeś nakaz z tytułu długu, którego istnienia nie kwestionujesz, i chcesz go po prostu spłacić, sprzeciw nie ma sensu, a prawnik tym bardziej.
Prawnik ma sens, gdy:
nakaz wydano w postępowaniu nakazowym - zarzuty są pismem formalnie wymagającym (art. 493 § 2 k.p.c.), kosztują, a nakaz jest tytułem zabezpieczenia już od chwili wydania;
nie potrafisz ocenić, w jakim zakresie zaskarżyć nakaz, bo część roszczenia uznajesz, a część nie;
dług jest stary i chodzi o przedawnienie;
pozywa Cię fundusz, a nie pierwotny wierzyciel, i trzeba ocenić wykazanie nabycia wierzytelności;
termin już minął i jedyną drogą jest wniosek o przywrócenie terminu, czyli pismo, które musi przekonać sąd za pierwszym razem;
komornik już prowadzi egzekucję, bo wtedy właściwy krok zależy od etapu sprawy;
toczy się wobec Ciebie postępowanie upadłościowe albo rozważasz jego wszczęcie;
nakaz jest europejskim nakazem zapłaty i w grę wchodzi postępowanie w innym państwie.
Sprawy z nakazu zapłaty prowadzą prawnicy od prawa cywilnego w Warszawie, w Krakowie, w Łodzi oraz w pozostałych miastach, a jeżeli zależy Ci na czasie, także online.
Czego prawnik nie zrobi: nie sprawi, że istniejący i nieprzedawniony dług zniknie. Sprzeciw jest narzędziem obrony przed roszczeniem wadliwym, nieudowodnionym albo przedawnionym, a nie sposobem na unikanie zapłaty za coś, co rzeczywiście się należy.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze. Sprawy windykacyjne prowadzą zarówno adwokaci i radcowie prawni, jak i podmioty bez uprawnień zawodowych. Różnica jest istotna: adwokat i radca prawny podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej, tajemnicy zawodowej i odpowiedzialności dyscyplinarnej, a ich uprawnienia sprawdzisz w publicznych rejestrach samorządów zawodowych. Jeżeli obok sporu o zapłatę masz też roszczenia odszkodowawcze, powiedz o tym od razu, bo to zmienia dobór specjalisty. O tym, ile taka pomoc kosztuje i od czego zależy stawka, piszemy w osobnym tekście: ile kosztuje adwokat.
Przy sprawie z nakazu zapłaty liczy się jeszcze jedno: czas. Prawnik, do którego dodzwonisz się za dwa tygodnie, nie pomoże, jeżeli termin upływa pojutrze. Szukając pomocy, podaj od razu datę doręczenia nakazu i termin wpisany w dokumencie.
Jeżeli to Ty jesteś po drugiej stronie i chcesz odzyskać swoje pieniądze, zacznij od pisma przedsądowego: opisujemy to w poradniku Wezwanie do zapłaty: wzór, termin i co zrobić, gdy dłużnik nadal nie płaci.